Ambitieus, flamboyant en het prototype van de selfmade man. Ondernemer Philip Cracco (53), eigenaar van uurwerkmerk Rodania en gekend van het tv-programma The Sky is the Limit, heeft een opmerkelijke weg afgelegd. “Iedereen is wereldkampioen in iets.”

Philip Cracco plaveide noest zijn eigen pad. Maar de kleine veldweg is intussen gegroeid tot een heuse boulevard. Cracco heeft geen diploma, begon op zijn zestiende te werken, ontdekte zijn neus voor zaken, volgde tal van bijscholingen en is anno 2016 één van de meest succesvolle ondernemers van het land. In 1995 stampte de 53-jarige West-Vlaming het intussen verkochte Accent Jobs uit de grond. Vandaag is hij eigenaar van Montebi group, met uurwerkmerk Rodania als groot uithangbord.

U heeft het ondernemerschap allesbehalve met de paplepel meegekregen.
“Dat klopt. Ik heb een relatief normale jeugd beleefd, niets spectaculair. Ik ben opgegroeid in een werknemersgezin. Eerst acht jaar alleen met mijn moeder. Daarna is mijn stiefvader erbij gekomen. We woonden in een heel bescheiden huisje in een van de achtergestelde buurten van Roeselare.”

Fokus Ondernemen | Philip Cracco - ©Nico Van Dam
©Nico Van Dam

 

Je kunt als ondernemer niet 75 procent van de tijd in Hawaï op het strand liggen. Je moet tussen je team bewegen

 

Hoe verliep de overgang van de schoolbanken naar de werkvloer?
“Vlot. Op mijn zestiende begon ik te werken in een tapijtfabriek en even later kwam ik in de autobusindustrie terecht. Ik plamuurde carrosserieën, schilderde grond- en eindlagen, deed herstellingen aan het lakwerk en spoot tekeningen. Maar zo’n spuitbox is twintig meter lang met aan weerskanten amper één raampje van veertig op zestig centimeter. Je zit daar helemaal alleen. Ik voelde al vrij snel dat ik die job niet de rest van mijn leven wilde doen. Dat hoefde ook niet want de verplichte legerdienst stond voor de deur.”

Wat herinnert u zich nog van die periode bij het leger?
“Ik wilde niet aan de Oost-Duitse grens ergens op een bed gaan liggen. Ik wilde actief zijn en dus viel mijn oog op de paracommando’s. Het leger was eigenlijk mijn eerste grote leerschool. Daar heb ik geleerd dat je nooit mag opgeven. Je hoeft geen twee meter lang en anderhalve meter breed te zijn om te slagen.”

Hebt u ooit een langere carrière bij het leger overwogen?
“Al snel wilde ik opnieuw vooruit. Bij voorkeur in het leger. Ik wilde graag onderofficier worden, maar daarvoor moest ik mijn mooie wijnrode parachutistenmuts inruilen voor een bruine klak en dat wilde ik niet (lacht). Ik ben dan maar opnieuw bussen gaan schilderen.”

 

©Nico Van Dam
©Nico Van Dam

Eigenlijk zouden jongeren twee procent van hun inkomen aan extra opleidingen moeten besteden

 

Op dat moment was er nog steeds geen sprake van de ondernemersmicrobe. Wanneer kreeg u die te pakken?
“Dat was rond mijn 28e. Ondertussen ging ik ook weer naar school. Ik ben eigenlijk kampioen cursussen volgen, vooral aan de Vlerick School. Marketing, boekhouding, algemeen management, advanced management, marketing voor specialisten en gevorderden… Het zijn maar enkele van de vele opleidingen. Tot vijf jaar geleden heb ik elk jaar wel een of andere cursus gevolgd. Ook vandaag ben ik nog leergierig. Ik raad iedereen ook aan om zich voortdurend bij te scholen. Eigenlijk zouden jongeren twee procent van hun inkomen aan extra opleidingen moeten besteden.” 

In 1995 heeft u vervolgens Accent Jobs uit de grond gestampt. Waar kwam dat idee vandaan?
“Op mijn 29e begon het idee van een eigen bedrijf te spelen. Maar ik had geen geld en geen middelen. Door twee jobs te combineren – ik werkte tijdens de week in een groot uitzendbedrijf en tijdens het weekend verkocht ik nieuwbouwwoningen – kon ik een spaarpotje aanleggen. In 1995 startte ik dan mijn eigen uitzendbureau op. Ik heb het bedrijf ongeveer negentien jaar geleid en ben geëindigd met een omzet van 340 miljoen euro. We hadden op dat moment 1.100 werknemers en 270 kantoren.”

Een bloeiend bedrijf en toch besloot u om te verkopen. Waarom?
“Het bedrijf evolueerde, maar mijn zakenpartner en ik verschilden van mening en strategie. Aangezien ik totaal geen zin had in conflicten, besloot ik uit het bedrijf te stappen.”

Vorig jaar vond u een nieuwe uitdaging. Was Rodania een logische keuze?
“Het merk situeert zich in een boeiende en uitdagende sector. Het is een prachtig merk, maar het kon wel een opfrissing gebruiken. Eigenlijk is Rodania een schone slaapster die weer wakker wordt. We stellen het merk opnieuw voor aan de mensen, zo sexy mogelijk. Daar werken we nu aan met een jong, gemotiveerd team.”

Uw levensverhaal lijkt wel een goednieuwsshow. Hebt u ook moeilijke momenten
gekend?
“Niet alles wat je aanraakt als ondernemer verandert in goud. Maar als ondernemer wordt je niet afgerekend op het aantal keren dat je valt, maar het aantal keren dat je weer opstaat. Dat is de kunst van ondernemen. Zonder dom, blind of naïef te zijn. Bij een tegenslag moet je er gewoon voor blijven gaan. Zoals ik heb geleerd in het leger: niet plooien.”

 

Is je vader dokter, maar wil jij liever konijnen kweken? Doe dat dan. Je zal de mooiste konijnen van de wereld kweken als je het met passie doet

 

Die boodschap trachtte u ook over te brengen via ‘The Sky is the Limit’
“Ik ben een ongelooflijke believer wat jongeren betreft. Ik wil de jeugd motiveren om hun leven in eigen handen te nemen. Kijk en denk positief, dan zie je beter. Wil je voor Artsen zonder Grenzen gaan werken? Doe het gewoon. Niet iedereen moet ondernemer worden, maar pak alsjeblieft wel jouw eigen leven vast en benut optimaal alle mogelijkheden. Iedereen is wereldkampioen in iets, zeg ik altijd.”

Door mee te doen aan het programma gaf u uzelf bloot.
“Dat klopt. Maar de tijd van vivons heureux, vivons cachés is al dertig jaar voorbij. Vandaag is de situatie helemaal anders. Big brother is watching you everyday. Ik zit zelf ook op social media. Hoe kan je samenwerken met jongeren als je zelf niet op de hoogte bent? En als je toch niet meer onder de radar kan blijven, waarom dan niet meedoen aan zo’n programma om extra promo te maken voor het ondernemerschap?”

Welke tips heb je voor jongeren die eenzelfde carrière beogen?
“Doe iets met passie. Dat is mijn grootste boodschap. En dan spreek ik niet louter over een carrière of ondernemen, maar over een levensstijl. Is je vader dokter, maar wil jij liever konijnen kweken? Niet twijfelen. Je zal de mooiste konijnen van de wereld kweken als je het met passie doet.”

Nog iets?
“Hard werken natuurlijk. Als je morgen een job of een sport tegenkomt waarin je veel succes kan behalen zonder hard te werken, laat het mij dan weten (lacht). Dat geldt voor alle sectoren. Je kan als ondernemer niet 75 procent van de tijd in Hawaï op het strand liggen. Je moet tussen je team bewegen. Pas dan kan je resultaten behalen.”